Ta strona używa cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookies w przeglądarce.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Zamknij X

Przeczytaj i Posłuchaj

Słowa, muzyka i interpretacja wierszy wyciszają i uspokajają



Czyta: wybitny aktor scen poznańskich Zbigniew Grochal
Ilustracja muzyczna: znawca muzyki klasycznej Marek Latawiec

Kim jestem

Kim jesteśmy Duch Ciało i Myśl to ważne pytanie
Jakie Duch przygotował życia  mojego przesłanie
Czym jest myślenie przeżywanie czym cierpienie
W rzeczywistości swej nabywane doświadczenie
Zanim myśl wzeszła bliskich troski byłem kwiatem
Bożej miłości posłańcem Rodziców całym światem
Gdy świadomość wzeszła i krytyczną oceną raziła
Myśl będąc wiecznym Teraz Ciało sierotą uczyniła
Myśl magnesem zdarzeń swej prawdy utwierdzona
Pustym zmartwieniem pożądając brakiem mamiona
Spragniona miłości ofiarą winnych zajęta szukaniem
Autorytetu własnego na zawsze i dłużej powstaniem
Prawda zapisana końcem on Ducha tronem wynosi
Gęstą  mgłą myśli zakryta o głos posłuchania prosi
Doświadcza Duchem tworzenia i głosi swoje sedno
Istotą  biblii przesłania że „Ja i Mój Ojciec to Jedno”
Mełpin 8.03.2007

Komentarz

W wierszu autor, zadaje sobie pytania: Kim jest Duch, czym jest ciało, czym jest myśl? W swoich rozważaniach przyjmuje, że cierpienie to „W rzeczywistości swej nabywane doświadczenie”. W kolejnych zwrotkach rozwija aspekt doświadczenia, ujmując je jako proces uaktywniania się w nas świadomości i jej wpływu na nasze relacje z otoczeniem. Autor wyjaśnia, że w dzieciństwie zanim wzeszła myśl dla otaczającego świata, byliśmy Bożej miłości posłańcem i Rodziców całym światem. Jednak z chwilą uaktywnienia się świadomości powstaje potrzeba oceny porównaniem co skutkuje tym, że myśli nie zajmują się obserwacją, doznań tylko porównaniami i konfliktami:„Myśl będąc wiecznym Teraz Ciało sierotą uczyniła”. Czyli skupia się na lękach a to jest wyrazem jej braku mądrości. Lęk przejawia się gonitwą i determinacją myśli. To podświadomy brak miłości, w którym  cierpimy. Cierpiąc,  szukamy winnych zaistniałej sytuacji nie zdając sobie sprawy, że ich nie ma. Poszukiwanie winnych traktujemy jako sposób na budowanie własnego autorytetu. Ostatnia zwrotka jest podsumowaniem i mówi, że: „Prawda zapisana jest końcem a on Duszę na tron wynosi”. Wynika z tego, że to nie nasze Ego, lecz Duch stanowi o istocie naszego Jestestwa. Do podobnej konkluzji autor dochodzi w wierszach: Ptak Duszak oraz Misja. Duch pragnie naszą świadomość zmotywować do odczuwania świata wewnętrznego, by doświadczyła tworzenia:
„Doświadcza Duchem tworzenia i głosi swoje (prawdy) sedno”. Gdy skupi się na poznawaniu swego świata w stanie wolności, to doświadczy, że w Duchu jesteśmy posłańcami, gdyż  wiersz mówi:  Ja i mój Ojciec to jedno.

Posłuchaj

Komentarz:
Wpis nie posiada komentarzy.
Wyraź swoją opinię:


 Security code

Copyright © 2011 Kajetan Pyrzyński. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Wykonanie Supremo.pl - Serwisy i Strony internetowe Powered by Kentico CMS