Ta strona używa cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookies w przeglądarce.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Zamknij X

Przeczytaj i Posłuchaj

Słowa, muzyka i interpretacja wierszy wyciszają i uspokajają



Czyta: wybitny aktor scen poznańskich Zbigniew Grochal
Ilustracja muzyczna: znawca muzyki klasycznej Marek Latawiec

Piękno

W zaciszu parku w otoczeniu drzew z imionami
W klimacie magii jej uroku na spacerze z psami
Nasycam się wonią radości codziennie i do woli
Z czasem przemijania w Teraz i uczuciu powoli
W porze Duszy powrotu z nocą dnia powitaniem
Z porannymi ciszy dźwiękami ich delektowaniem
Wypełniam się chwilą za nią jest następna nowa
Z misterium mego życia w ukwieconych okowach
Stwórca nie tworzy niczego co nie jest doskonałe
Co stworzył jest ruchem jak atomy choć tak małe
Czy smutek ze szczęściem amplitudą wymienne
Oświecenie prawdą odbiorem jak bloki kamienne
Mądrość jest tam gdzie działanie piękno tworzy
Prawdziwie twórcza kiedy potomnym przysporzy
Przyjemność miarą jest rozwoju choć to kłopotliwe
Poznanie Duszy tylko poprzez piękno jest możliwe
Mełpin 25.04.2007


Komentarz

Piękno to zbiór cudownych cech, utula harmonię, mieszka w porządku. Zachwyca. Szczególnym pięknem jest to tkwiące w nas samych, sposób w jaki odnosimy się do innych, jak się zachowujemy. Piękno tkwi w naszych emocjach. Nie ma skazy, błyszczy prostotą, jest Prawdą Wiersz Piękno jest refleksją życia uchwyconą w Teraz. Wiele wyjaśnień do sformułowań w wierszu odnajdujemy w innych utworach tomiku i tak: wyjaśnienie stwierdzenia „ … smutek ze szczęściem amplitudą wymienne” zawarte jest w wierszu „Przeciwieństwo”. Natomiast wyjaśnienie stwierdzenia: „Oświecenie prawdą odbiorem jak bloki kamienne” zawarte zostało w wierszu „Moja skała”. Podobne przyciąga podobne! Rodzaj przyjemności jest informacją o naszych wewnętrznych potrzebach, a te potrzeby determinują nasze zachowania. Mądrość zaś nie może niczego innego tworzyć nad piękno a jego odczuwanie może odbywać się tylko w Teraz. Autor ma przekonanie, że Piękno zawarte jest w nas ponieważ: „Stwórca nie tworzy niczego co nie jest doskonałe”. Piękno w nas zawarte Intelektem (lękiem, rozsądkiem) w sobie ukryliśmy. Autor sugeruje, że dobrze uznać, że może nadszedł już czas,  aby procesem poznawania je odszukać! Z Biblii znamy, że stworzeni zostaliśmy przez Boga na obraz i Jego podobieństwo. Fakt ten dowodzi istnienia w nas piękna, które odkrywamy poprzez wiedzę zdobywaną wyborem przyjemności. Przyjemności te jeśli czynią nas wolnymi, „…. jak bloki kamienne”, tedy otwierają nas na odbiór piękna. Toteż poznanie Istoty człowieka, zdaniem autora, „… tylko poprzez piękno jest możliwe”. A teraz skupmy się nad tytułowym pięknem, w które wprowadził nas autor wiersza. Z prawa boskiego, jest ono w nas i wokół nas. Jedni z nas w sobie je odkrywają, a inni swoją wiedzą są zamknięci na takie oświecenie. Piękno tworzyć może tylko piękno, toteż od naszych życiowych paradygmatów zależy, na co otworzymy swoje wnętrze, czy na doznawanie piękna, czy na poznawanie dwójnią. 

Posłuchaj

Komentarz:
Wpis nie posiada komentarzy.
Wyraź swoją opinię:


 Security code

Copyright © 2011 Kajetan Pyrzyński. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Wykonanie Supremo.pl - Serwisy i Strony internetowe Powered by Kentico CMS