Ta strona używa cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookies w przeglądarce.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Zamknij X

Przeczytaj i Posłuchaj

Słowa, muzyka i interpretacja wierszy wyciszają i uspokajają



Czyta: wybitny aktor scen poznańskich Zbigniew Grochal
Ilustracja muzyczna: znawca muzyki klasycznej Marek Latawiec

Podziękowanie

Dziękuję Ci Boże za szansy życia danie
za wolną wolę
za siły i  tworzenia doświadczanie
Dziękuję za Zdrowie i piękny w nim  Świat
za Nauki których dajesz mi wiele
               za Mądrość że każda z nich
jest moim przyjacielem
Dziękuję  za Emocję - co Krainę Duchowi oświetla
                za Rozum – co owoc odwiesi
                 na Drzewo Poznawania
                za  Ducha – co Źródłem jest  Jasności
     i w wolności kolebką bytowania
Dziękuję za Piękno co uwalnia od smutku
     za Teraz co rządzi mocą i Prawdą jaśnieje
     za Ciszę co pieśnią jest Duszy
           i objaśnia nadzieję
Dziękuję za  Uśmiech co pomyślność wspiera
 za  Radość co tworzy i miłość zawiera
     za  Szczęście co jest Ducha tchnieniem
                      i Ciebie Boże objawieniem
 Kocham Cię Boże - Stwórco świata mego
    utajone wszystkich pragnienie
          Dawco wszystkiego
Mełpin 10.10.2006

Komentarz

Wiersz podziękowanie jest pierwszym wierszem jaki powstał z tomiku „Opoka Wolności”. Kolejne, jak deklaruje autor, miały być jego dopełnieniem ale również sposobem na wyrażenie osobistych rozważań i dociekań na temat istoty życia. Choć nad tym się nie zastanawiamy to życie jest dla nas niepojętym darem. Autor w wierszu nie tylko zauważa ten dar, ale również pragnie się do tego daru odnieść. Dziękczynna i radosna postawa wyłaniająca się z wiersza ma być podziękowaniem Stwórcy za poszczególne aspekty życia: za wolną wolę, za piękno, za siły, za mądrość, za uśmiech, za Ducha, za radość, za ciszę, za stan wewnętrznej siebie obecności w Teraz, ale również za trudności, które w wierszu przyjęte zostały jako jedyny nauczyciel i przewodnik przez życie. Z tonacji wiersza unosi się fala radości. Wynika ona z głębokiego przekonania, że manifestacja radości jest przejawem naszej wolności która z kolei jest istotą każdego życia, jest życia przesłaniem Wiersz kończy się wyznaniem miłości do Stwórcy, który jest nie tylko Stwórcą jego życia, ale także „Dawcą wszystkiego”.  Zakończeniem tym autor pragnie dać wyraz swoim uczuciom, wzbudzić refleksję nad życiowym stosunkiem do otrzymywania i dawców wszelakich otrzymanych darów. Do Rodziców, Nauczycieli, Przyjaciół itp. Przy analizie wiersza nasuwa się porównanie do przypowieści o robotnikach w winnicy (Mt. 20,1-16), w której niezależnie od ilości przepracowanych godzin, każdy otrzymał taką samą zapłatę. Niezależnie od tego, kiedy zaczniemy cieszyć się życiem i dziękować za nie, to wszyscy otrzymamy taką samą nagrodę, wewnętrzną wolność, ciszę. Wiersz ma bardzo dużą moc wyciszenia, a każde kolejne jego w skupieniu wysłuchanie prowadzi do jakby kolejnych siebie odkryć.

Posłuchaj

Komentarz:
Wpis nie posiada komentarzy.
Wyraź swoją opinię:


 Security code

Copyright © 2011 Kajetan Pyrzyński. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Wykonanie Supremo.pl - Serwisy i Strony internetowe Powered by Kentico CMS