Ta strona używa cookies. Dowiedz się więcej o celu ich używania i zmianie ustawień cookies w przeglądarce.
Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.

Zamknij X

Przeczytaj i Posłuchaj

Słowa, muzyka i interpretacja wierszy wyciszają i uspokajają



Czyta: wybitny aktor scen poznańskich Zbigniew Grochal
Ilustracja muzyczna: znawca muzyki klasycznej Marek Latawiec

Przeciwieństwo

Rzecz każda ma dwa oblicza jak medal co strony waży
Niezależnie od rodzaju Przeciwieństwo ją zrównoważy
Przeciwieństwo w swym procesie podąża za nią trwale
Jak  cień za wietrzną chmurą nie odstępując jej  wcale
Przeciwieństwo owocem jest raju iskrą życia zawiłości
Pragnieniem perfekcjonizmu karykaturą jego świętości
Świata rozpoznawaniem dwójnią co Jedni jest cieniem
Z byciem w szybko z muszę dobra i zła zrozumieniem
Kiedy myśl owoc swój odwiesi a królestwo a contrario
Ciszy pieśnią wolność jej przywróci Duszy niemą arią
Oświecenie dwójnię uśpi harmonią pod myślą wykutą
Aby delektować się symfonii Jednią pod miłości batutą
Tedy jeśli winą lękiem i ofiarą smutek ciałem zawładnie
A niemocą w słabości serce w kleszczy uścisk wpadnie
Nie oceniam porządkuję wiarę mam że dobre się zdarzy
Czekam aż troski przeciwieństwo swą mocą zrównoważy
Mełpin 26.10.2007

Komentarz

To refleksyjny wiersz. Sięga głębin optymizmu. Dowodzi, że każdy smutek początkiem jest radości. Ale czy każda radość doświadczana dwójnią, czyli wynikająca z ocen i porównań początkiem jest smutku? Czy proces przeciwieństw swoje korzenie zaczepione ma w Raju? Czy dlatego, że nasi Prarodzice zerwali owoc poznania, mamy więc naturalną potrzebę oceny i poznawania dwójnią poprzez  porównanie, a nie Jednią poprzez doznawanie? Czy i kiedy mamy szansę z tego wiru niemocy  poprzez oceny się wyzwolić? Czy dopiero wtedy kiedy „Oświecenie dwójnię uśpi harmonią pod myślą wykutą”, czyli kiedy „popracujemy” nad naszą duchowością tak aż zaakceptuje to nasza podświadomość. Koniec wiersza jest obwieszczeniem Wiktorii. „Nie oceniam porządkuję wiarę mam że dobre się zdarzy. Czekam aż troski przeciwieństwo swą mocą zrównoważy”. Cytowane stwierdzenie jest wiarą i wielkim przekonaniem, że „odrzucony kamień staje się kamieniem węgielnym”. Zawsze kiedy w trudnościach mamy wiarę „.. że dobre się zdarzy” i uwolnimy się od ocen, to czeka nas, równoważąca wcześniejszy smutek, szczęśliwość.

Posłuchaj

Komentarz:
Wpis nie posiada komentarzy.
Wyraź swoją opinię:


 Security code

Copyright © 2011 Kajetan Pyrzyński. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Wykonanie Supremo.pl - Serwisy i Strony internetowe Powered by Kentico CMS